KIOSK

Een blik naar het verleden

In de voorstelling zie je allerlei herinneringen passeren in het hoofd van Lulu. Het moment dat ze elkaar voor het eerst ontmoetten, hun eerste kus en het moment dat Snipper het uitmaakt. 

Lulu wordt overvallen door haar herinneringen op de meest onverwachte momenten en plaatsen. Herinneringen zijn eerder een emotionele opslagplaats dan een objectieve weergave van wat er echt gebeurd is. Je emoties kleuren je herinneringen in de positieve of negatieve zin. Je herinnert je dus enkel wat je wil herinneren en bepaalde stukken ‘vergeet’ je. Denk maar aan het moment wanneer Lulu haar eigen herinneringen herschrijft. 

Bij een gebroken hart of liefdesverdriet is het verleidelijk om alleen nog te denken aan de mooie momenten en de negatieve herinneringen aan de kant te schuiven. Door enkel te focussen op de positieve herinneringen verlies je uit het oog dat er ook minder goeie kanten waren aan de relatie. 

“Denkstof”

Hier vind je enkele stellingen die je aan het denken zetten over herinneringen. Ga eens samenzitten in een groepje en ontdek hoe de anderen erover denken. Discussieer er maar op los en leer elkaars standpunt kennen.  

  • Welke herinneringen zou jij willen wissen als je de mogelijkheid had? Zou je gênante momenten wissen of eerder herinneringen waar je je verdrietig of boos voelde? 
  • Ben jij iemand die nog weet wat je op 13 januari 2015 gegeten hebt of herinner je je amper nog welke kleren je gisteren droeg? Heb je liever een beter geheugen, waarbij je dus ook alle minder goede herinneringen onthoudt? Of zou je liever sneller vergeten, maar dus ook de leuke herinneringen?  
  • Herinner jij je vooral de goeie momenten of blijf je vaak hangen bij slechte herinneringen?  
  • Welke herinnering zou jij, net als Lulu, willen aanpassen en helemaal verdraaien?

Kijk en vergelijk!

Eternal Sunshine Of the Spotless Mind (Michael Gondry & Charlie Kaufman, 2004) was een grote inspiratie voor de makers van INFINITY FOREVER. Na een pijnlijke breuk kiest Clementine ervoor om de herinneringen aan haar ex Joel te wissen door experimentele medische software. Joel komt dit te weten en besluit hetzelfde te doen. Joel wil echter niet alle herinneringen wissen, hij wil de mooie momenten wel nog onthouden. De film combineert science-fiction met romantisch drama en de specifieke visuele stijl versterkt de vervorming tussen realiteit en geheugen.

De cinematografie en de special effects in de film worden gebruikt om de chaos en fragmentatie van herinneringen weer te geven. De film biedt een unieke kijk op menselijke ervaringen en complexiteit van emoties. Als je de film ziet kan je vast linken leggen met de voorstelling.

Stel jezelf volgende vragen:

  • Welke waarden hecht Joel aan goede én slechte herinneringen? Leg de link met de herinneringen van Lulu.
  • Wat zegt de film over het herhaling van menselijke ervaringen? Leg de link met wat Lulu meemaakt in de voorstelling.
  • Hoe eindigt de film en welke boodschap draagt die uit? Leg de link met de eindscène en het eindbeeld uit de voorstelling.

Meer film

De romantische drama’s over liefdesverdriet zijn alomtegenwoordig. Je kan gerust bovenstaande vragen ook linken met andere films. Hieronder geven we een paar suggesties om te bingen!

In (500) Days of Summer (Marc Webb, 2009) volgen we Tom (Joseph Gorden-Levitt), die met een gebroken hart terugblikt op zijn relatie met Summer (Zooey Deschanel). De film valt op vanwege de niet-lineaire structuur en de verschillende vertelperspectieven. Door de manier van vertellen, ontmantelt de film de conventionele verhalen over liefde en relaties.

The Entire History of You (Brian Welsh & Jesse Armstrong, 2011), een aflevering uit de futuristische sciencefiction-reeks Black Mirror speelt zich af in een toekomst waar de technologie bestaat die je audiovisuele zintuigen opneemt en kan laten afspelen. Zo kunnen mensen hun eigen herinneringen laten afspelen als een film. Het hoofdpersonage Liam, een advocaat, verdenkt zijn vrouw van ontrouw en graaft in haar geheugen om zijn vermoedens te bevestigen. Het verhaal maakt een punt van hoe uniek herinneringen zijn en toont het gevaar aan van ze te willen digitaliseren en verspreiden.